UVA en UVB: ultraviolet in de strijd tegen psoriasis
De typische schilfers en rode plekken die optreden bij psoriasis, kunnen behandeld worden met UVA- en UVB-stralen. Een doeltreffende methode die wel een aangepaste aanpak vereist om brandwonden te vermijden.
Het staat al zeer lang vast dat de zon een gunstige invloed heeft op psoriasis. Lichttherapie (of fototherapie) is een alternatief voor de klassieke lokale of systemische behandelingen en heeft zich sterk ontwikkeld dankzij gebruik van artificiële UV-stralen. Deze "verminderen de intensiteit van de celvernieuwing, die zelf deels verantwoordelijk is voor de vorming van schilfers en rode vlekken", aldus professor Michel de la Brassinne, dermatoloog in het Universitair Ziekenhuis – Centre-Ville te Luik. "UV-stralen dringen diep door in de huid en hebben ook een ontstekingswerend effect."
Er worden twee soorten stralen gebruikt in de strijd tegen psoriasis: UVA- en UVB-stralen. Ze onderscheiden zich door de golflengte van hun straling. Zo bezitten UVB-stralen een golflengte tussen 270 en 320 nanometer (de gebruikte meeteenheid voor straling), tegen 320 à 400 nanometer voor UVA-stralen.
Psoraleen: een absolute must vóór UVA-therapie
Een UVA-behandeling kan alleen doeltreffend zijn bij psoriasis als de patiënt eerst psoraleen neemt. We spreken dan van een PUVA-behandeling (wat staat voor "psoraleen-UVA"). Dit plantaardige product wordt meestal ingenomen in orale vorm en maakt de huid gevoeliger voor UVA-stralen. Bij een UVB-behandeling daarentegen is de inname van een "sensibiliserend middel" niet nodig.
"Beide types stralen zijn doeltreffend tegen psoriasis", licht Professor de la Brassinne toe. "UVA-stralen worden meestal eerst uitgeprobeerd, omdat ze dieper doordringen in de huid. Sommige mensen reageren echter slecht op psoraleen en worden er misselijk van. In dat geval is UVB-therapie een perfect alternatief."
Fototherapie is nuttig bij een psoriasisaanval, maar is niet aangewezen als preventie. De sessies duren slechts enkele tientallen minuten en gebeuren drie keer per week, en dat gedurende 3 weken tot 2 maanden. Tussen twee sessies moet er wel altijd een interval van 48 uur gerespecteerd worden.
Opgelet voor overdaad!
"De specialist die de stralen toedient, moet de dosis strikt respecteren", waarschuwt professor Michel de la Brassinne. "Er is immers gevaar voor brandwonden en de behandeling moet dan ook worden aangepast aan het huidtype in kwestie." Overschrijding van de dosis kan op lange termijn huidkanker veroorzaken. "Een goede controle van de dosis kan dat echter tegengaan", stelt de dermatoloog gerust.
Andere nodige voorzorg: na een PUVA-sessie moet u uw huid en ogen goed beschermen tegen de zon. Psoraleen blijft immers nog urenlang werken, waardoor onze opperhuid bijzonder gevoelig wordt voor natuurlijke straling.
De conclusie is dus dat fototherapie op basis van UVA of UVB toegepast volgens de regels van de kunst om de risico’s te beperken, een bijzonder doeltreffend middel is tegen psoriasis.
Bron: gesprek met Professor Michel de la Brassinne, dermatoloog in het Universitair Ziekenhuis - Centre-Ville van Luik.
Het staat al zeer lang vast dat de zon een gunstige invloed heeft op psoriasis. Lichttherapie (of fototherapie) is een alternatief voor de klassieke lokale of systemische behandelingen en heeft zich sterk ontwikkeld dankzij gebruik van artificiële UV-stralen. Deze "verminderen de intensiteit van de celvernieuwing, die zelf deels verantwoordelijk is voor de vorming van schilfers en rode vlekken", aldus professor Michel de la Brassinne, dermatoloog in het Universitair Ziekenhuis – Centre-Ville te Luik. "UV-stralen dringen diep door in de huid en hebben ook een ontstekingswerend effect."
Er worden twee soorten stralen gebruikt in de strijd tegen psoriasis: UVA- en UVB-stralen. Ze onderscheiden zich door de golflengte van hun straling. Zo bezitten UVB-stralen een golflengte tussen 270 en 320 nanometer (de gebruikte meeteenheid voor straling), tegen 320 à 400 nanometer voor UVA-stralen.
Psoraleen: een absolute must vóór UVA-therapie
Een UVA-behandeling kan alleen doeltreffend zijn bij psoriasis als de patiënt eerst psoraleen neemt. We spreken dan van een PUVA-behandeling (wat staat voor "psoraleen-UVA"). Dit plantaardige product wordt meestal ingenomen in orale vorm en maakt de huid gevoeliger voor UVA-stralen. Bij een UVB-behandeling daarentegen is de inname van een "sensibiliserend middel" niet nodig.
"Beide types stralen zijn doeltreffend tegen psoriasis", licht Professor de la Brassinne toe. "UVA-stralen worden meestal eerst uitgeprobeerd, omdat ze dieper doordringen in de huid. Sommige mensen reageren echter slecht op psoraleen en worden er misselijk van. In dat geval is UVB-therapie een perfect alternatief."
Fototherapie is nuttig bij een psoriasisaanval, maar is niet aangewezen als preventie. De sessies duren slechts enkele tientallen minuten en gebeuren drie keer per week, en dat gedurende 3 weken tot 2 maanden. Tussen twee sessies moet er wel altijd een interval van 48 uur gerespecteerd worden.
Opgelet voor overdaad!
"De specialist die de stralen toedient, moet de dosis strikt respecteren", waarschuwt professor Michel de la Brassinne. "Er is immers gevaar voor brandwonden en de behandeling moet dan ook worden aangepast aan het huidtype in kwestie." Overschrijding van de dosis kan op lange termijn huidkanker veroorzaken. "Een goede controle van de dosis kan dat echter tegengaan", stelt de dermatoloog gerust.
Andere nodige voorzorg: na een PUVA-sessie moet u uw huid en ogen goed beschermen tegen de zon. Psoraleen blijft immers nog urenlang werken, waardoor onze opperhuid bijzonder gevoelig wordt voor natuurlijke straling.
De conclusie is dus dat fototherapie op basis van UVA of UVB toegepast volgens de regels van de kunst om de risico’s te beperken, een bijzonder doeltreffend middel is tegen psoriasis.
Bron: gesprek met Professor Michel de la Brassinne, dermatoloog in het Universitair Ziekenhuis - Centre-Ville van Luik.
Volgende pagina: Psoriasis en sauna: ja, maar ...



Ik heb al psoriasis sinds mijn 17de (dat was in 1970!). De eerste
plekken verschenen op de ellebogen en de knieën. In die tijd maakte ik
me geen zorgen en dacht ik dat die plekken wel snel zouden verdwijnen.
Ik schonk er dus niet al te veel aandacht aan. Enkele dagen later had
ik steeds meer plekken over mijn hele lichaam en besloot ik een
dermatoloog te raadplegen. Hij zei me dat ik leed aan ernstige
psoriasis (het was trouwens de eerste keer dat ik dat woord hoorde!),
dat het niet besmettelijk en niet erg was, maar wel ongeneeslijk! Ik
heb niet meer informatie over de ziekte gekregen.